Çelik Sırdaş bugün Yine sen yoksun gula sor
bir başınayım bu zifiri karanlık gece de
bir elimde kağıt kalemim
Seni yazıyorum soğuk gecelrde.
Anlatıyorum birer birer seni nasıl özlediğimi
zincirler vurulmuş ayaklarıma
Söküp atamıyorum çaresizim
Kilit vurulmuş dilime suskunum konuşamıyorum. kapılar arkasında kalmış
yüreğim
Boynu bükük perişan
Alışamadım yokluğuna hasretine
demir kapılar arkasındayım sanki.
bir mahkum gibi görüş anını beklercesine
Birkerecik olsun görseydim yar seni
Tutsaydım ellerinden sonkez bakıp gözlerine
Seni seviyorum diyebilseydim son bir kez. |
